บทที่ 66 ประโยคสิ้นสุดความสัมพันธ์

ละอองความชื้นจากผืนป่ารอบอำเภอแม่ริมลอยปะทะผิวหนัง ทิ้งไว้เพียงความเหน็บหนาวที่ซึมลึกทะลุผ่านเสื้อผ้าฝ้ายบางเบา

เสียงสะท้อนจากการสาดอารมณ์ใส่กันเมื่อครู่ยังคงกรีดร้องอื้ออึงอยู่ในโสตประสาท อกบางกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักหน่วงตามจังหวะการหอบกอบโกยอากาศเข้าปอด

พลอยไพลินยืนนิ่งงัน สองมือกำแน่นจนเล็บจิก...